06-24677265 frouke@spicypepper.nl

Veel mensen hebben last van eetbuien of zijn emotie-eters. Als jij er eentje bent, dan herken jij het gevoel vast wel, dat je soms niet kunt stoppen met eten. Ook al wil je eigenlijk helemaal niet eten. Het kan soms zelfs dwangmatig aanvoelen.

Mensen die geen last hebben van eetbuien, begrijpen dit niet. Dat zijn de mensen die makkelijk eetschema’s vol kunnen houden, nauwelijks hoeven te diëten en gemakkelijk langs een bakker kunnen lopen zonder in de verleiding te raken. Vaak geven deze mensen je het advies om lekker eten ‘gewoon niet in huis te halen’ of ‘gewoon nee te zeggen’. Voor hen is dat ‘gewoon’, maar voor jou niet.

De hele dag denken aan eten?

Als je niet kunt stoppen met eten, zijn het vooral je gedachten die je in de weg zitten. Het gaat vaak niet eens om wàt je eet, maar dàt je eet. Alles wat je binnen handbereik hebt, gaat naar binnen. Het gaat soms zelfs zo snel naar binnen, dat je niet eens echt proeft wat je aan het eten bent. Als het maar op gaat. Juist als je te snel eet, raak je niet snel verzadigd. Daarom kan een eetbui soms enorm groot zijn. Je voelt aan je maag dat er bijna niks meer in past en toch eet je door. Je bent niet te stoppen.

Eetbui van fruit

En als je niks lekkers in huis hebt, ga je het halen in de supermarkt of heb je een eetbui van iets dat je wel in huis hebt; crackers, brood, fruit, pindakaas, een blik knakworsten. Je kunt dus ook een eetbui hebben van ‘gezond’ eten. De kans is groot dat deze eetbui een snaaibui wordt; verspreid over een langere tijd. Dat je de hele middag steeds weer verschillende kasten opentrekt om te kijken of er nog wat te snaaien valt.

Helpt een diëtist bij eetbuien?

Het heeft geen enkele zin om met dit probleem hulp te zoeken bij bijv. een diëtist. Een diëtist, voedingsconsulent of voedingscoach kijkt juist naar wàt je eet, hoe je eet en wanneer je eet maar besteed niet veel aandacht aan wààrom je eet. En dat is nou precies waar het om gaat. Want achter die constante gedachtes aan eten gaat vaak een gevoel schuil. Om dat gevoel niet te hoeven voelen, zorgen je gedachten dat je je op iets anders focust. Op iets waarvan je hersenen zeker weten dat je er blij van wordt. Zo werkt dat overigens niet alleen bij eten, maar ook bij shoppen, opruimen en zelfs bij verslavingen.

Moet ik weer lijnen na een eetbui?

Na een eetbui voel je je vaak vies, vet, vadsig, mislukt, een slappeling en schaam je je voor wat je hebt gegeten. Hierdoor ben je vaak geneigd om weer strenger te gaan lijnen of een dieet te gaan volgen om de aangekomen kilo’s of de ingenomen calorieën te compenseren. Het is een logische keuze, maar het is ook de slechte keuze die je kunt maken. Ik heb je al eerder uitgelegd dat een eetbui niet gaat over wat je eet, maar waarom je eet. Aanpassen van ‘wat’ je eet, heeft dus geen enkele zin, want de gedachtes gaan er niet mee weg.

Sterker nog, door jezelf ‘op rantsoen’ te zetten, worden de eetgedachtes alleen maar groter. Want je bent de hele dag door vooral bezig met wat je niet mag. Veel mensen denken in beelden. Je hersenen registreren wel alle beelden die je denkt, maar je hersenen registreren niet het woordje ‘niet’. Dus als ik je vraag om NIET aan een roze olifant te denken, dan weet ik al precies welk beeld jij ziet in je hoofd. Jezelf etenswaren verbieden werkt dus niet want je zal er alleen maar meer aan denken en gefrustreerder door raken. Totdat je het niet meer vol kunt houden en je bezwijkt bij die chocoladereep bij de kassa. En dat is meestal weer het begin van een snaai-periode of een eetbui. Zo ontstaat het jojo-effect.

Wat moet ik doen na een eetbui?

Als je een eetbui hebt gehad, dan betekent het dus dat er iets met je aan de hand is. Misschien weet je ook al wat er speelt en misschien heb je geen idee. Het geeft wel aan dat het goed is om niet te streng voor jezelf te zijn. Juist nu je niet lekker in je vel zit heeft extra straffen geen zin. Dat maakt het alleen maar erger. Die eetbui heb je net gehad, daar is nu achteraf niks meer aan te veranderen. Je kunt wel zorgen dat er niet snel een volgende eetbui zal volgen. Dit is wat je dan kunt doen:

  1. Accepteer dat je NU niks meer kunt veranderen aan de eetbui.
  2. Erken voor jezelf dat er ‘iets’ aan de hand is… ook al weet je nog niet wat.
  3. Ga niet compenseren door extreem te bewegen, te lijnen of te braken. Dat lost niets op
  4. Wees lief voor jezelf en bedenk wat je nodig zou hebben; lichamelijke rust, een dutje, een luisterend oor, een knuffel van iemand.
  5. Pak onmiddellijk de gewone draad van je dagelijkse leven weer op. Niet alleen je ‘normale’ eetpatroon, maar ook je dagelijkse bezigheden. Ga niet in je slachtofferrol zitten, maar zoek steun of juist afleiding.

Heb jij iets aan deze tips? Of vind je het nog steeds lastig? Ik hoor het graag van je, in de reacties!