06-24677265 frouke@spicypepper.nl

Ofwel je valt af om mooier te zijn – ofwel je accepteert je lijf en blijft zoals je bent. Een veel gehoorde tegenstelling in de body positive community. Maar volgens Frouke van Overveld (eetbuicoach), is de realiteit niet zo zwart wit. Haar ervaring met een maagverkleining laat zien hoe persoonlijk de ontwikkeling van zelfacceptatie is.

 Door: Marianne Eggink  

‘Oh heb je een maagverkleining gehad? Dan ben je nu zeker heel blij met je slankere lichaam!’ – een opmerking die Frouke van Overveld vaker krijgt. “Mensen denken altijd dat ik het deed om dunner en dus mooier te zijn – en dat ik me ook automatisch zo voel, maar dat klopt niet,” vertelt ze. Frouke is eetbuicoach en onderging in 2014 een maagverkleining.

Ik kon niet meer genieten

Ze woog voor haar operatie 145 kilo. Dat kwam door emotie eten, veroorzaakt door een moeilijke jeugd. “Maar ik hoefde nooit per se dunner te zijn en accepteerde mijn uiterlijk – totdat ik klachten kreeg.” Ze had last van haar gewrichten en werd kortademig. “Ik hield erg van dansen, dat ging niet meer. Of lekker kamperen, in de bergen wandelen en kasteeltjes bezoeken – ik was buiten adem en kon niet meer genieten. Ook niet meer van lekker eten.”

Ze probeerde verschillende diëten, maar werd uiteindelijk alleen maar dikker. “Toen koos ik voor een maagverkleining. Ik wilde me gezonder voelen, meer regie over mijn lijf en leven en weer met plezier en zonder klachten bewegen. Mijn uiterlijk? Daar dacht ik niet zo over na.”

Acceptatie

In de body positive community heerst volgens haar het idee dat iemand die een maagverkleining ondergaat of wil afvallen, niet body positive is. Omdat een aanpassing aan het lichaam zou betekenen dat je je lichaam niet accepteert zoals het is. En wellicht in het verlengde daarvan dat van anderen ook niet.

“Natuurlijk is ieder gewicht en ieder uiterlijk okay, maar we moeten niet ontkennen dat gewicht wel gevolgen kan hebben voor je gezondheid.” Of dat zo is en hoe dat uitpakt, dat verschilt. Sommigen hebben nergens last van, maar Frouke werd erg ongelukkig van de beperkingen die haar gewicht haar veroorzaakte. “Is het dan niet juist zelfliefde als je beslist om er iets aan te doen?”

Ik herkende mezelf niet meer

In de jaren na haar maagverkleining viel ze 50 kilo af. Want de operatie zorgt ervoor dat je maag alleen nog kleinere porties aankan, dat je minder honger hebt en dat je extra op je eten moet letten. “Dat afvallen deed onverwachts heel veel met mijn zelfbeeld. Ik herkende mezelf niet meer. Ik had opeens veel overtollig vel en mijn borsten hingen tot aan de stoeptegels.” Ook op sociaal gebied ervaart ze de wereld anders. “Als ik op een verjaardag verscheen waren normaal alle ogen op mij gericht vanwege mijn gewicht – nu ben ik onzichtbaar.” De operatie veroorzaakte dus juist een deuk in haar zelfbeeld.

Bewuster

Maar de maagverkleining dwong haar ook om bewuster met voeding om te gaan en goed te zorgen voor zichzelf. “Je moet blijvend voorzichtig zijn met je maag. Ik ben daardoor veel selectiever. Deels in voedzaamheid, maar ook omdat ik mezelf nu het allerbeste gun.” Zo eet ze alleen nog maar voeding die ze een negen of tien als cijfer zou geven, zoals lekkere boeren chips. Een stokbroodje met kruidenboter dat je er maar even bij krijgt in een restaurant, die laat ze staan, want dat is voor haar een zesje.

“Vroeger was ik ‘gewoon’ tevreden, maar nu gaat mijn relatie met mezelf veel dieper.” En inmiddels kan ze weer met veel plezier wandelen, dansen en kamperen. “Daarom is het ook zo belangrijk om jezelf af te vragen: hoe voel ik me nu en hoe wil ik me voelen? Wat kan ik daar aan doen?” De antwoorden daarop zijn heel persoonlijk – de een voelt zich prima bij 120 kilo, de ander heeft veel klachten.

Relatie met eten

Maar bij eetbuien is er wel een ding dat ze bij al haar klanten terugziet: “de eetbuien zelf zijn niet het probleem, maar zijn het coping mechanisme voor de wond erachter.” Veel van de reguliere adviezen, zoals diëten, zijn volgens haar symptoombestrijding en verergeren daarom op lange termijn de situatie. “Het leidt af dus soms lijkt het even troostend. Maar het focust vooral op wat je eet, in plaats van waarom.”

Met de druk van het slankheidsideaal en een stapel nieuwe eetregels, zijn de meesten net zoals zij, steeds minder bewust over hun lijf. Inclusief de overtuiging dat ze pas slank succesvol kunnen zijn en dus dromen en doelen uitstellen. “En zo houdt de cyclus zichzelf in stand, want diëten leidt bijna nooit tot een slanker lijf EN verslechtert tegelijk de relatie met jezelf.”

Alle input over eten komt dan van buitenaf, waardoor het steeds lastiger wordt om de behoeftes in het lichaam zelf te ‘horen’. En juist in dat bewustzijn zit volgens haar de clou. “Je kunt pas je relatie met eten verbeteren, als je de relatie met jezelf verbetert.” Dat doe je, door echt te leren luisteren naar je lijf en vanuit nieuwsgierigheid vragen erover te stellen.

“Waar komt dit gevoel vandaan? Vind ik dit eten echt lekker? Heb ik echt honger? Zit ik al vol?” Vooral de vraag ‘waarom’ helpt bij het onderzoeken wat er achter een eetbui zit, zoals bij Frouke die haar jeugd onder de loep nam en door haar maagverkleining bewuster omging met haar lijf.

Tot slot

“Er is geen goed of fout, alleen jij weet daadwerkelijk wat jij nodig hebt. Probeer dat dus ook niet voor een ander te bepalen of je mee te laten slepen door marketingverhalen of influencers.” Body positive betekent volgens Frouke vooral doen wat goed voor jou en je lichaam is en dat verschilt juist voor iedereen.

Marianne Eggink (36) is journaliste, tekstschrijver en schrijfcoach en runt het body positive platform Dikke Voldoende op Instagram. Ze combineert in haar werk graag haar liefde voor psychologie, taal en tech. Op Dikke Voldoende schrijft ze vanuit haar eigen ervaring als dikkere vrouw, draagt uit dat ieder lichaam ‘al goed is’ en stelt discriminatie aan de kaak. Via een combinatie van wetenschap, interviews, nieuwtjes en film & muziektips wil ze iedereen empoweren om zichzelf ook een Dikke Voldoende te geven. Meer weten? Volg haar via @Dikke_Voldoende op Instagram.